Terapia wad wymowy

Mowa bezdźwięczna – co to takiego?

Logopeda powiedział, że moja córka ma „mowę bezdźwięczną”, co jest powodem jej niewyraźnej mowy. Czy mogłabym uzyskać więcej informacji na ten temat?

Mowa bezdźwięczna jest wadą wymowy, które przejawia się pozbawieniem dźwięczności niektórych głosek dźwięcznych. Głoski dźwięczne realizowane są wtedy jak ich bezdźwięczne odpowiedniki. Oto przykłady:

szapa (żaba)
papa (baba)
tom (dom)
fota (woda)

Wymowa pozbawiona dźwięczności powoduje, że słowa są zniekształcane, a co za tym idzie – wypowiedzi mogą być niezrozumiałe, pozbawione sensu. Im szybciej zauważysz bezdźwięczną realizację głosek u swojego dziecka, tym szybciej będzie można podjąć właściwe kroki terapeutyczne i zmienić jakość jego mowy.

Co mogę robić, aby wycofywać mowę bezdźwięczną w domu?
Niezwykle istotna jest dobra diagnoza – logopeda wskaże, które głoski są pozbawione dźwięczności i zaproponuje plan terapii. Ważne więc, aby wypisać sobie te głoski i wykorzystywać ćwiczenia logopedyczne, które będą angażowały te głoski.

1. Zabawy dźwiękami
Wykorzystaj zabawy dźwiękonaśladowcze i onomatopeje. Jeśli pracujecie akurat nad głoską G, odszukaj dźwięki z tą głoską. Nic prostszego! Indyk woła GUL GUL, gąska mówi GĘ GĘ, kiedy łaskoczemy wołamy GILI GILI.
Podobnie zrobisz z głoską B: baranek woła BE, auto trąbi BI BI, a kiedy coś spada, to mówimy BACH!
Warto w takich zabawach popracować też na opozycjach głoskowych: dzidziuś gaworzy GU GU, a kukułka woła KU KU.
Aby bawić się dźwiękami, wykorzystaj zabawki, które będą mówiły, figurki zwierząt, karty z onomatopejami. Zachęcaj dziecko do powtarzania, nazywania, zabawy!
Wykorzystaj karty ze zwierzątkami Logotorpedy.

2. Nauka czytania sylabami
Symultaniczno-sekwencyjna nauka czytania prof. Jagody Cieszyńskiej to nie tylko fantastyczny sposób na przyjemną naukę czytania dla najmniejszych dzieci! Ze względu na wprowadzanie nowych paradygmatów sylab w opozycjach T – D, K – G, F – W, jest doskonałą metodą uzupełniającą terapię mowy bezdźwięcznej. Możesz wykorzystać ją do ćwiczenia różnicowania sylab, ale także wyraźnej ich artykulacji. Takie ćwiczenia przygotują także dziecko do kolejnego etapu: artykulacji sylab.
Przeczytaj o nauce czytania metodą symultaniczno-sekwencyjną.

3. Ćwiczenia słuchowe
Niezwykle istotnym aspektem jest ćwiczenie słuchu fonemowego. To, czy dziecko dostrzega różnice między słowami półka – bułka, koza – kosa, budzik – bucik, zależne jest od sposobu wypowiadania słów.
Przeczytaj o słuchu fonemowym i ćwiczeniach, jakie możesz wykonywać.

Jeśli masz inne propozycje ćwiczeń, podziel się nimi!
Logotorpeda

2 komentarze

  • Może warto napisać o tym, by rodzice udali się na konsultacje do laryngologa. Ocena migdałków jest niezwykle istotna. Być może dziecko dobrze nie słyszy i stąd pojawiają się takie wady. Najpierw należy wykluczyć wszystkie medyczne przypadłości, dopiero potem planować terapię.

Zostaw Odpowiedź