Dysleksja to nie tylko popełnianie błędów ortograficznych czy kłopoty z poprawnym czytaniem. Dysleksja to szereg trudności związanych z umiejętnością uczenia się, które napotyka dziecko w procesie nabywania kompetencji szkolnych. Jak objawia się dysleksja? Czym jest spowodowana? Jak można zmniejszać jej wpływ na problemy z uczeniem się dziecka?
Jeśli Twoje dziecko jest starszakiem i:
- ma trudności z nauką jazdy na rowerze, ćwiczeniami równoważnymi, słabo skacze i biega;
- ma problem z odwzorowaniem figur geometrycznych;
- niepoprawnie trzyma kredkę;
- nadal nie wybrało dominującej ręki lub jest oburęczne;
- napotyka kłopoty w prostych czynnościach samoobsługowych, np. w wycinaniu;
- podczas pisania przyjmuje niewłaściwy kierunek pisania liter, pisze litery lustrzane;
- podczas czytania przekręca wyrazy, myli się, nie rozumie czytanego tekstu;
- trudność sprawia mu dzielenie słów na sylaby (np. bu-da, ma-ka-ron) i głoski (k-o-t, b-u-t-y);
- nie potrafi zapamiętać prostej rymowanki lub wierszyka;
- ma problemy z orientacją w czasie, przestrzeni, kierunkach;
- ma kłopoty z precyzyjnym zbudowaniem wypowiedzi;
- popełnia błędy składniowe i fleksyjne;
- ma wady wymowy
to warto zdiagnozować je w kierunku wystąpienia ryzyka dysleksji. To jeszcze nie typowa dysleksja rozwojowa, którą stwierdza się w wieku szkolnym, natomiast daje rodzicom większą świadomość i odpowiednio wcześnie informuje o możliwych problemach z czytaniem i pisaniem w przyszłości. Daje też odpowiednio wiele czasu, aby podjąć działania zapobiegające, które mogą wyeliminować problemy z nabywaniem umiejętności czytania i pisania. Należy pamiętać, że zagrożenie dysleksją nie oznacza dysleksji.
Jeśli Twoje dziecko jest w młodszym wieku szkolnym (7 – 10 rok życia) i:
- występują problemy z jazdą na rowerze, rolkach; dziecko niechętnie uczestniczy w zajęciach sportowych;
- ma kłopot z odróżnianiem kierunków (prawo, lewo);
- myli kształty liter podobnych do siebie (np. m-n, l-ł, d-b);
- nie rozróżnia dźwięków podobnych do siebie (np. w – f);
- ma trudności z ćwiczeniami grafomotorycznymi, z estetyką pisma i rysunku;
- napotyka problem z zapamiętaniem i wykorzystaniem zasad ortografii;
- popełnia błędy gramatyczne, składniowe i fleksyjne;
- ma problemy z orientacją w czasie, przestrzeni;
- czytanie jest powolne, nierytmiczne, pojawiają się liczne błędy lub brak rozumienia przeczytanego tekstu;
- występują kłopoty z pisaniem ze słuchu;
- ma problemy z matematyką
to pora to na zdiagnozowanie w kierunku wystąpienia dysleksji. Testy są przeprowadzane zazwyczaj w III klasie, jednak jeśli obserwujesz wymienione trudności wcześniej, warto podjąć działania i ćwiczenia, które będą pozytywnie wpływały na umiejętności dziecka.
Jakie są przyczyny dysleksji?
Przyczyną jest nieharmonijny rozwój psychomotoryczny dziecka, co oznacza, że niektóre umiejętności rozwijają się prawidłowo lub ponadprzeciętnie, a inne pozostają opóźnione. W szczególności zwraca się uwagę na niewłaściwy rozwój językowy, w tym problemy z różnicowaniem głosek: ma to wpływ zarówno na odbiór dźwięków, jak ich zapis. Dodatkowym utrudnieniem są zaburzenia funkcji wzrokowych: uwagi postrzegania wzrokowego, pamięci wzrokowej. Nie bez znaczenia są także wady wymowy, które mają znaczący wpływ na rozwój umiejętności czytania i pisania w wieku szkolnym. Obserwuje się, że dysleksja jest dziedziczna – jeśli rodzic miał w młodości problemy z nauką czytania i pisania to bardzo prawdopodobne, że dziecko też będzie miało takie trudności.
Czy można zmniejszyć siłę dysleksji? Wskazówki dla rodzica
Dysleksji nie można „wyleczyć”, natomiast można zmniejszyć problemy, które powoduje. Z pewnością warto wykonywać z dzieckiem ćwiczenia, które będą wspierały rozwój umiejętności dziecka, a tym samym motywowały go
Książka „Jak pomóc dziecku z dysleksją. Poradnik dla rodziców i nauczycieli” zawiera praktyczne pomysły zadań dla dzieci w wieku szkolnym
do dalszych starań. Choć będzie to wymagało od Ciebie zaangażowania, pamiętaj, że przyniesie ono efekty. Tłumacz dziecku, jeśli nie rozumie zadania. Pokaż, w jaki sposób można rozwiązać zadanie, ale także daj możliwość samodzielnej pracy. Czytajcie wspólnie: raz Ty, raz dziecko; pamiętaj o tym, aby było to czytanie aktywne – po przeczytaniu fragmentu tekstu zadawaj pytania, aby mieć pewność, że dziecko zrozumiało. Pokazuj, że uczenie się jest przyjemnością, a czytanie, pisanie i liczenie może stać się świetną zabawą!
Jak ćwiczyć z dzieckiem?
Zastanów się, z jakimi umiejętnościami Twoje dziecko ma największe problemy: może jest to sposób trzymania kredki? A może umiejętność analizy i syntezy słuchowej? Być może Twoje dziecko ma kłopot z pamięcią słuchową? A może nie dostrzega różnic między podobnymi literami? Być może kłopotliwe są zasady ortografii lub umiejętność pisania ze słuchu? Najczęściej takie problemy są „w pakiecie”: jeśli Twoje dziecko myli kształty liter, to warto popracować nad analizą i syntezą wzrokową, ćwiczeniami grafomotorycznymi, dostrzeganiem różnic na obrazkach, przepisywaniem ze wzoru lub z pamięci, czytaniem sylab, wyrazów i prostych zdań. Propozycje takiego kompleksowego podejścia do ćwiczeń wspomagających naukę czytania i pisania zostały zamieszczone w książce Anny Radwańskiej: Jak pomóc dziecku z dysleksją. Poradnik dla rodziców i nauczycieli wydawnictwa Difin S.A. Przedstawione tam ćwiczenia są przeznaczone dla dzieci, z którymi rozpoczęto już naukę czytania i pisania, a podczas których napotkano trudności o charakterze ryzyka dysleksji. Książka zawiera zbiór propozycji ćwiczeń, które mogą być inspiracją do wymyślania i tworzenia własnych zadań i zabaw, dzięki czemu nauka będzie atrakcyjna zarówno dla dziecka, jak i dorosłego. Ćwiczenia są też dostosowane do wieku dzieci młodszych (7 – 10 lat) i starszych (powyżej 10 roku życia).
Pamiętaj, że każde ćwiczenie, które będzie wspierało Twoje dziecko w rozwijaniu umiejętności czytania i pisania, zaprocentuje w przyszłości!
Logotorpeda
Przeczytaj również: Krótko o dysleksji
Regulamin konkursu: REGULAMIN